”Ijaaaaahhhh!” nyo paluak arek-arek tubuah Ijah nan tak kalah-kalah amat dibandiang pacar lamonyo. Nyo sayang kaniang Ijah. Ijah marabahkan kapalonyo di dado Rundi. Urang ko latiah agaknyo. Hinggo Rundi jo Ijah takalok dalam salimuik ciek baduo.
Rundi tajago dek adoh talepon dari Syafri. Nyo caliak jam alah pukua satangah sapuluah. Di sampiangnyo inyo caliak Ijah lalok lamak bana. Nyo pandang bininyo nan sadang lalok tu. Timbua raso ibonyo ka bini nan alah mambarinyo duo anak ko.
Sabananyo, urang saelok Ijah, tak pantas dan tak patuik untuaknyo khianati. Akan hal iko inyo sadar. Inyo tak bisa pulo manulak raso nan tibo untuak pacar lamonyo ko. Yaitu, raso cinto tapandam. Raso rindu tabanam. Raso kasiah tasuruak… nan kini bangkik sakareh kukuak ayam di pagi nan dijajah bulan nan kalam tatutuik awan.
Nyo jawek talepon Syafri kawan nan barenca mambuka SPBU kreatif bakonsep resort atau tampek istirahat bernuansa wisata tu. ”Jam bara awak ka lokasi Syaf?” tanyo Rundi.
” Jam sabaleh. Ambo tunggu lansuang di lokasi dih!” jaweh Syafri.
Pado wakatu tu Ijah tajago. Jo panuah manjo inyo paluak lakinyo ko. Sakali ko Ijah indak sarupo boneka lai doh. Kini antah ba a ko lah, inyo marasokan sesuatu nan indah dalam kenikmanatan raso nan salomo ko indak pernah inyo rasokan.
Biasonyo, inyo dulu malayani laki hanyo jo raso ”daripado indak”. Kini raso tu baganti manjadi ”daripado lai”. Bahkan, inyo berharap, udanyo ko ijan malam bana pulang. Kok dapek agak capeklah sangenek.
” Uda ka pai kama?”
”Mancaliak tanah nan ka uda bali untuak mambukak usaho baru,” kato Rundi.
”Jan malam bana pulang ndak Da?”
Ondeh mak oi, baru sakali ko Ijah bakato takah itu bana. Biasonyo, mau malam, mau indak, semua tarserah Rundi. Kini, indak lai baitu. Ijah berharap lakinyo pulang capek.
”Oh yo, ba-a tadi, apo anak-anak lah pai sikolah?”
”Lupo uda, kini ko almanak merah!” kato Ijah bantuak indak namuah malapehkan palukannyo dari Rundi. Sabananyo, inyo ngin bamanjo-manjo labiah lamo lagi jo lakinyo.
”Oh iyo. Merah almanak ruponyo!” jawek Rundi galak sengeang sambia membelai lunak wajah istrinyo nan manih tu.
Untuak kaduo kalinyo Rundi bagageh masuak kamar mandi. Inyo mandi. Dan rambuiknyo basah pulo untuak kali ka duo. Rundi maambiak surang baju apo nan ka nyo pakai. Di sinan latak talalainyo Ijah.
Baju laki manga indak diambiak an. Manga indak disiapkan bagai? Kopi laki indak dibuek an. Manga indak disadiokan? Bagi Rundi, soal iko dulunyo indak masalah. Tapi sajak Yanti mambuekannyo kopi. Sajak Yanti manyadiokan inyo sawa hawai jo baju kaos untuak lalok…
Sajak itu pulo, nampak diincek matonyo batapo banyaknyo kakurangan bininyo ko dibandiang pacar lamonyo, Yanti. Ba-a juo lai, tarimo se lah kini! Rundi mangaluakan otonyo. Ijah malapeh lakinyo.
”Uda…tunggu !” kato Ijah manyetop langkah lakinyo nan baranjak handak manuju pintu oto.
”Apo?” jawek Rundi.
”Lupo uda?” kecek Ijah sambia manunjuak ka kaniangnyo. Kini ko Rundi nan baganti bantuak boneka. Inyo bagageh manyayang kaniang bininyo bantuak urang kanai remot. Ijah tersenyum malapeh laki nan alah mangkhianatinyo.
Sarupo biaso, tiok pagi Rundi sarapan dulu di kadai kopi Inyik Kareh. Sudah tu, sabalun manamui Syafri, inyo sempatkan ka tokonyo nan gadang tu sabanta. Kini inyo lah tibo di lokasi di tampek ma bajanji batamu jo Syafri.
”Tanah nan ka awak bebaskan adoh sekitar duo satangah hektar!” kato Syafri sambia manunjuk ka lahan di tapi jalan antaro Bukittinggi Payakumbuh. Tanah tu kini barupo sawah.
”Tanah ko sia punyo?”
”Datuak Saga….”
”Alah Syafri hubungi?”
”Alah, sabanta lai Datuak tu kamari !” jawek Syafri. Indak lamo sudah tu Datuk Saga pas turun dari oto Avanzanyo basamo duo laki-laki nan ciek badagok nan ciek angok-angok i.
Lansuang Syafri memperkenalkan Rundi ka Datuk Saga.
”Iko mitra ambo. Kami nan ka mambali tanah Datuak ko!” kato Syafri ka Datuk Saga nan sekaligus memperkenalkan duo orang laki-laki nan nyo sabuik sebagai kamanakannyo. Nan gapuak banamo Eri Taduang dan kuruih lesuik nan tiok sabanta mairuik angok kareh, banamo Idaih Pangok.
”Bara laweh tanah datuak ko?” tanyo Syafri.
”Kalau dibilang bara lawehnyo, di nagari kami ko pusako kaum kami nan paliang laweh mah,” kato Datuak Saga jo suaro nan maninggi.
Syafri jo Rundi maangguak-angguak.
”Kalau dikiro-kiro, sampai ka bateh piriang sawah nan di ujuang tu masih tanah pusako kami juo baru… !,” sambuang Datuak sambia tangannyo manunjuak 180 derajat, satangah putaran. Iyo sabana laweh tanah kaum Datuk Saga ko ruponyo.
”Jadi, status tanah Datuk ko apo?” tanyo Syafri. Samantaro Rundi haniang dan manyimak sajo.
”Status e asli tanah pusako kami….”
”Mungkasuiknyo, apo alah adoh sertipikatnyo atau indak !”
”Teya, Pak Syafri mah….!” Datuak ko galak mangekeh sambia manyabuik kato ”teya” tu. Alun sempat Syafri mambaleh, Datuak ko lah manyambuang kato: ”Ma pulo adoh tanah pusako tenggi disertipikatkan!”
”Kalau indak adoh sertipikatnyo, ba-a caro kami ka mambali?” solo Rundi.
”Ha, inyo baitu pulo mah Pak. Kalau apak lah satuju jo harago nan kami latak an…. Kalau apak lah serius baniak ka mambali, kito urus molah basamo-samo sertipikatnyo. Kan baitu ndak Taduang…..” Taduang nan barado di subalah mamaknyo ka mahangguk.
Bagi Taduang sederhana sajonyo, asal bagiannyo ijan lapeh. Asal hasia jua bali tanah ko ijan sampai nyo lantuang surang dek mamaknyo.
”Kan baitu pulo ndak Daih?” Idaih pangok ka manakannyo ko mahangguak pulo. Dek Idaih, pangananyo samo jo Taduang. Asal lai dapek mamemlok i rumah bininyo, asal dapek mambali oto buruak ka jadi cigak baruak, jadi molah. Sa kok ati mamak lah!
Mandanga penjelasan Datuk Saga, Syafri jo Rundi mahangguak-hangguak sakali lai.
”Kalau mancaliak lokasi, sabananyo lokasi tanah ko kurang cocok untuak bisnis kami…”
Mandanga kato Syafri, wajah Datuk Saga mulai agak muruang. Padohal, Syafri tahu bahaso lokasi ko rancak untuak rencana usaho mereka mandirikan SPBU kreatif. Raso harok ko sangajo disembunyikan Syafri, supayo harago tanah ko ijan sampai malangik pulo jatuahnyo.
”Eh, tanah kami ko di tapi jalan gadang ko Pak Syafri !”
”Di tapi jalan iyo ditapi jalan Datuk. Batua Datuak tu, tapi biaya panimbun sawah ko pitihnyo indak siagak banyaknyo doh. Mungkin banyak lo biaya panimbun pado biaya pambali tanah ko Datuk!”
”Kalau soal tanah timbunan, ijan apak capeh. Bukik ujuang tu, kaum kami punyo tu. Ambo bisa maagiah harago tanah timbunan nan agak murah untuak apak. Ba-a gak ati?” kecek Datuk Saga nan sabalunnyo sempat tamanuang.
Inyo mulai cameh kalau Syafri indak baminaik mambali tanah pusako tinggi kaumnyo ko. Namun inyo cadiak lo. Inyo santiang pulo manyambunyikan raso harok.
”Kalau apak indak baminaik indak jadi masalah dek Ambo. Kan Baitu ndak Taduang… Lai sipakaik Idah tu,” Datuak mancaliak kapado duo kamanakannyo ko nan maangguak-angguak sambia mangecek, ”bana Tuak”.
Kini gilaran Syafri nan badampuang labiah-labiah katikok mandanga bahaso Datuak Saga nan takah iko: ”Kalau apak indak baminat, bialah ambo juo se tanah ko ka Ko Hiong. Inpestor. Ko Hiong lah mahago tanah ko jo harago lo tenggi, tapi kami alun sipakaik mamutuihkan…?”
”Eh ba-a lo Datuak ko. Tanah pusako Datuak jua ka urang Chino. Nan sabana se lah Tuak. Ambo indak ba-a indak jadi mambali, tapi ijan jua ka Ko Hiong!” kato Syafri jo suaro agak tinggi.
”Dek itu alasannyo mangko tawaran ko Hiong alun kami iyokan. Kalau lah tadasak bana, tanah ko lapeh ka ko Hiong!” jawek Datuk Saga. Nan duo kamanakan e tatap mandukuang apo kato Datuk jo ekspresi mahangguak-hangguak atau manggeleang-geleang.
”Kamanakan ambo banyak Syafri. Dunsanak padusi ambo banyak. Tanah kami banyak. Untuak apo tanah kami banyak kalau indak produktif!” kato Datuak pulo.
”Indak produktif ba-a pulo kecek Datuk ko…. Iko kan sawah ko mah. Menghasilkan ko!” jawek Syafri.
”Sawah iyo sawah, menghasilkan iyo menghasilkan tapi tanah ko alah tagadai dek mamak-mamak kami terdahulu!” kato Datuk Saga.
Lansuang tabulalak mato Syafri mandanga status tanah ko sudahlah alun basertifikat, tagadai pulo.
”Banyak bana masalah tanah ko mah Datuk!”
”Indak banyak bagai tu doh. Nan gadai bisa disalasaikan. Nan jaleh, Pak Syafri baminaik atau indak untuak mambalinyo….?”
Katikok Datuak bakato model itu, henpon Rundi badariang. Ruponyo dari Yanti. Inyo mintak permisi sabanta dan manjauh babarapo langkah dari pembicaraan tu.
”Uda, di ma kini?”
”Uda sayang di lokasi jo Syafri kawan Uda tu sayang…?”
”Ondeh, indak istirahat gai Uda. Uda kan alun lalok lai Da. Bekoh Uda sakik!”
Yanti lupo. Mano pernah inyo tahu, baitu tibo di rumah, Rundi lansuang bacinto gilo jo bininyo, sudah tu takalok babarapo jam kemudian.
”Uda…” manjo suaro Yanti tadanga.
”Apo?” lunak Rundi manjawek.
”Bisnis apo nan ka Uda bukak!”
”SPBU berkonsep wisata, sayang….!”
”Kalau andaikata Uda butuh tambahan modal, Yanti siap…!”
Srrrrrrrr, badasia darah Rundi. Mangapo? Inyo jo Syafri memang agak hilang aka juo mancari tambahan dana. Rencana urang ko, kalau dana kurang, tak ado pilihan lain, maminjam ka bank. Dan pinjamannyo, ndak siagak banyaknyo.
Bamiliar-miliar jumlah pitihnyo. Maminjam di bank bukan pulo urusan mudah. Banyak syaraik nan harus dipenuhi. Mulai dari jaminan hinggo prospek usaha nan jaleh. Kini ko usaho ko alun jaleh ban alai.
Namun iko pun indak manjadi masalah, dek karano, baik Syafri ataupun Rundi adoh urang dalam nan kamaloloskan kreditnyo tu. Namun sarancak-rancak mainjam di bank, tantu labiah rancak juo mamakai modal badariang.
Modal badariang ko kini nan sadang ditawarkan dek Yanti ka Rundi. Kalau Yanti serius, Rundi adoh rencana manyuruah Yanti ka Bukiktinggi sore ko untuak membicarakan soal keikutsertaan yanti sebagai penyandang modal!
(Basambuang) Bukittinggi 300520/ 06:24) Editor : Novitri Selvia