Indonesia Sumbar Bisnis Olahraga Gaya Hidup Harian Magazine Otomotif Pariwisata Features Internasional Opini Advertorial Pendidikan Buku & Film Hiburan Kesehatan

”Pacar Lamo” (Episode 129)

Novitri Selvia • Senin, 18 April 2022 | 10:50 WIB
Pinto Janir
Pinto Janir
Cubo bayangkan tapi usah dirasokan, ndak. Bayangkan se lah yo. Jan masuak lo dalam pangana takah iko. Simak sajolah. Baralah kareh hampeh ombak manutuah hati. Kasiah tatuntuang ka urang nan disayang. Rindu lah lamo.

Rindu lah bangkak, raso di hati tak bisa diagak lai. Raso ka pacah, raso ka lenyai, raso ka putuih si tali jantuang. Ba-a kaindak? Yo, ba kaindak! Ondeh mak oi. Apo kadisabuik lai ko? Malam makin galok. Di langik, bulan malu-malu. Kalam. Tak babintang.

Angin tak manyemba daun. Walau ase hiduik, tapi dinginnyo tak sampai manyemba badan nan takiro. Tadanga di lua adoh urang mangetok pintu. Ruponya palayan nan mahantakan duo piriang nasi goreng jo teh manih hangek sarato kopi paik sasuai pasanan Rundi tadi.

Antah ba-a ko lah—jarang-jarang bana Rundi mamintak kopi salayang gulo. Mungkin dek karano, Ijah kalau mambuek an kopi, gulo e banyak.Kopi e banyak pulo. Pakek kopi sabanyak gulo.

Mungkin sajo, Rundi indak ingin bakopi manih. Kopi manih hanyo akan maingek an inyo ka Ijah. Makonyo nan inyo mintak kopi pahik, sangenek gulo.

”Silakan Pak!” kato palayan hotel, ”mau dimasukkan ke bil kamar atau bayar sekarang Pak?” kato palayan nan tampaknyo urang subarang tu.

”Bayar sekarang sajalah!” Rundi maagiahan pitih karate saratuih ribu.

”Sebentar ya Pak, saya ambilin kembaliannya…”

”Nggak usah. Terus ajalah!” galak sengeang palayan tu tadi.

”Terima kasih, Pak!”

”Sama-sama,” jawek Rundi.

Palayan pai, hati Rundi jo Yanti bagamuruah pulo baliak. Kini urang ko makan baduo. Duduak di kursi bameja mini nan adoh di kamar tu. Makan lah salasai, nan Rundi marokok nan alun. Urang parokok, kalau sudah makan tu nan takana dek inyo maisok.

”Yanti…duduak di lua awak lah. Soalnyo di kamar baase ko indak bisa marokok,” ajak Rundi.

”Jadi Da, untuak Uda apo nan ka indak?” ha agak mulai cair suasana stek mah ya. Tadi, baitu baru masuak kamar, urang baduo ko tegang bantuaknyo. Bantuak samo-samo malawan kacamuak hati.

Bantuak samo-samo manahan. Haniang. Hanok. Tak basuaro. Iyo sabana kaku. Padohal, peristiwa Yanti jo Rundi baduo di kamar ko bukan kali partamo. Dulu pernah juo urang ko lalok sakamar, di rumah Yanti nan di Asratex.

Wakatu tu Rundi takuruang dek hujan badai, indak mungkin babaliak malam ka Bukiktingg. Lagi pulo, Yanti kareh malarang. Yanti gamang, takuik tajadi apo-apo ka Rundi di tangah jalan. Tapi, Yanti kok indak takuik tajadi apo-apo di dalam kamar?

Soalnyo, Yanti mandanga. Sajak sudah gampo gadang di Sumbar, tanah-tanah rangkah. Dayo rakek tabiang tanah alah bakurang. Kalau nyo daram dek hujan labek salamo bajam-jam, mangko aia masuak ka salo tanah nan rangkah tu tadi.

Makin lamo hujan manimpo, makin manyasau aia ka dalam tanah.Sudah tu, ruruik surang se tanah tu ka bawah lai. Jo batu-batu nyo hondoh tu. Apolagi, kasawan lambah anai tu kawasan nan sangaik rawan longsor.

Kalau hujan labek lah ampek jam manimpo, hati-hati se lah kalau bajalan lewat situ. Apolagi, indak tatutuik kamungkinan, batu gadang tagaiang-gaing di bibia tabiang nan cukam tu bagulu-gulu jatuah ka jalan.

Tapikia-pikia dek awak, harusnyo pamarintah provinsi ko mancek jalan-jalan rawan longsor tu. Kok adoh batu nan tagaiang, jatuahkan sadonyo dulu. Amankan masyarakaik dalam parjalanan. Jan sampai masyarakaik ko mati kacamehan se.

Ko contohnyo, Yanti se cameh malapehan Rundi wakatu tu. Yanti takuik, Rundi bekoh kanai longsor. Acok wak danga kok, longsor manimpo babarapo ruas jalan di Sumbar ko. Tu, salaian maingek an masyarakat jo tulisan ”Hati-hati kawasan rawan longsor” apo adoh kiro-kiro tindakan nyato pamerintah kito untuak hal nan baitu. Kok adoh, syukurlah. Kok indak, yo parah mah.

Nyo larang apo nan kaindak Rundi dek Yanti barangkek dalam badai jo hujan. Kalau nyo tutuah badai gadang, barayun-rayuan dahan jo rantiang pohon palinduang nan sabagian lah kanai caca dek banalu. Batang kayu nan kanai caca dek banalu tu pasti lapuak.

Bilo ditutuah angin, bisa-bisa dahan gadang tun patah, sudah tu mahimpok urang nan sadang lalu di bawah tang kayu tu. Harusnyo juo, pamerintah kota jo kabupaten, cubo-cubo juolah cek ma dahan batang kayu nan lapuak nan bapotensi maniayo urang lewat.

Dahan nan lapuak tu karek molah. Bekoh tumbuah dahan baru nan labiah tagok tu mah.
Itulah, iko pulo kadikaji dek Yanti, sakik palo e bekoh. Bialah ancaman tu adoh dalam rayan-rayannyo sajo.

Nan jaleh, ancaman nan paliang kareh pado badai, pado hujan labek, pado batu nan tagaiang-gaing di bibia atau di pinggang tabiang tu adolah suasana nan mambadai di kamar kotek ko. Lah habih rokok sabatang dua batang dek Rundi. Nan Yanti sajak tadi, basanda habih ka bahu Rundi.

Di ateh oto basanda juo. Duduak baduo, tak ilang-ilang sanda ko. Lai tahu ko lah Yanti bahaso iko bagi Rundi adolah ujian nan paliang kareh. Kareh ba-a ka indak? Cubo bayangkan, tapi jan cubo rasokan. Gilo awak bekoh.

”Lah, ka dalam wak lai Yanti!” ajak Rundi. Yanti manuruik se nyo. (Basambuang) Editor : Novitri Selvia
#Pacar Lamo #pinto janir #novel minang